برنامه ی دورهمی با حضور پروفسور سمیعی رو من تازه دیشب دیدم.بیشترین چیز هایی که نظر منو جلب کرد و باعث شد حس و حال عیجبی بهم دست بده و احساس کنم سرم سوزن سوزن داره میشه. (حسی که وقتی نام کشورمون ایران میاد، وقتی خبر بدست آوردن یه افتخار چه از نوع ملی چه از نوع فردی و خونوادگی رو میشنوم، وقتی احساس خوشبختی میکنم، وقتی احساس غرور میکنم بهم دست میاد) بیشترین چیزی که نظرمو جلب کرد اعتماد به نفس و در عین حال عاری از تکبر بودن این فرد بود! وقتی میگفت این اجازه رو دادم به چینی ها که از وجودم استفاده کنن تنها چیزی که تو جمله ش نمیتونستی پیدا کنی غرور و تکبر بود! بعد

هرکی بعد از شنیدن این اهنگ پشماش نریزه خره! متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد. توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشد با این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد. param name="AutoStart" value="False"> Well I'll be damnedHere comes your ghost againBut that's not unusualIt's just that the moon is fullAnd you happened to callAnd here I sitHand on the telephoneHearing a voice I'd knownA couple of light years agoHea

فضای مجازی خیلی وقته حال بهم زن شده و حوصله سر بر. من به شخصه وقتی میرم تو اینستاگرم فقط لایک میکنم! نه کپشن و میخونم نه پست هارو نگاه میکنم! مسخره س وقتمونو برای بیکارهایی بذاریم که از غذاهاشون عکس میگیرن! عکس خودشون رو که حاصل تلاش شبانه روزی کار با فوتوشاپه رو میذارن و زیرش کپشن های دیس لاو و عشقولانه میذارن و فانتزی میزنن که الان خیلی شاخن و تنها مورد خوب روی زمین! متن های عاشقونه ی اغراق آمیز برای عزیزاشون... و خلاصه چرت و پرت های دیگه... من توییتر رو خیلی بیشتر دوس دارم. یعنی توییتر تنها جاییه که اکثرا آدما با اکانت های نامعلوم و آواتار های نامعلوم می